Umowy, zamówienia publiczne i prawo autorskie

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 471 ust. 3, gdy obowiązany przeniósł prawa lub udzielił licencji, powiadamia o tym twórcę i udostępnia mu dane nabywcy lub licencjobiorcy, a na żądanie twórcy brakującej informacji udziela ten nabywca lub licencjobiorca. Zatem to nabywca lub licencjobiorca (czyli osoba, która następnie nabyła prawa) jest zobowiązany do udzielenia informacji. Organizacja zbiorowego zarządzania nie jest tu wymieniona jako podmiot obowiązany.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 471 ust. 3

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, twórca utworu pierwotnego może cofnąć zezwolenie na opracowanie, jeżeli w ciągu pięciu lat od jego udzielenia opracowanie nie zostało rozpowszechnione. Wypłacone twórcy wynagrodzenie nie podlega zwrotowi. Twórca opracowania nie ma takiego uprawnienia, a producent lub wydawca nie są stroną umowy o opracowanie.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 2 ust. 3

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, każdy ze współtwórców może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia prawa autorskiego do całości utworu. Nie jest wymagane działanie wspólne wszystkich współtwórców. Producent lub wydawca nie są stroną w takim postępowaniu, chyba że są współtwórcami.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 9 ust. 4

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, każdy ze współtwórców może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia prawa autorskiego do całości utworu. Uzyskane świadczenie przypada wszystkim współtwórcom, stosownie do wielkości ich udziałów. Nie jest wymagane łączne działanie wszystkich współtwórców, a producent lub wydawca nie są stroną w takim sporze.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 9 ust. 4

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 356 ust. 1 i 6 ustawy, podmioty wymienione w art. 355 ust. 2 przeprowadzają staranne poszukiwania, ale mogą zlecić ich przeprowadzenie osobie trzeciej, w tym organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi. Zatem nie są one ograniczone do wykonywania poszukiwań wyłącznie samodzielnie, ani nie jest to wyłączne zadanie organizacji zbiorowego zarządzania. Poszukiwania mogą być prowadzone przez te podmioty lub przez upoważnione osoby trzecie, co potwierdza, że wariant a jest poprawny.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 356 ust. 1 i 6

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, w przypadku braku podmiotu, który wpisał utwór do bazy, uprawniony, który wykaże przysługujące mu prawa, może wystąpić do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego z żądaniem stwierdzenia wygaśnięcia statusu utworu osieroconego. Minister jest organem rozstrzygającym, a nie wnioskodawcą, a organizacja zbiorowego zarządzania nie jest w tym przepisie wymieniona jako podmiot uprawniony do złożenia takiego żądania.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 3514 ust. 4

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że autorskie prawa majątkowe do utworu zbiorowego przysługują producentowi lub wydawcy, a do poszczególnych części mających samodzielne znaczenie - ich twórcom. Domniemywa się, że producentowi lub wydawcy przysługuje prawo do tytułu. Wskazanie twórców części lub współtwórców jest błędne, gdyż prawo do całości utworu zbiorowego ma producent lub wydawca.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 11

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, staranne poszukiwania w przypadku utworu audiowizualnego przeprowadza się w państwie członkowskim UE lub EFTA, w którym producent ma siedzibę lub miejsce zwykłego pobytu. Odpowiedź wskazująca państwo pierwszej publikacji dotyczy innych utworów, a wskazanie organizacji zbiorowego zarządzania jest błędne, gdyż to podmiot wymieniony w art. 355 ust. 2 może zlecić poszukiwania, ale ich nie przeprowadza. Poszukiwania przeprowadza podmiot wymieniony w art. 355 ust. 2, a nie organizacja zbiorowego zarządzania. W przypadku utworu audiowizualnego właściwe jest państwo siedziby producenta, a nie pierwszej publikacji.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 356 ust. 3

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, za zgodą zamawiającego zabezpieczenie może być wnoszone m.in. w wekslach z poręczeniem wekslowym banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej. Pieniądz oraz gwarancja bankowa są formami, które wykonawca może wybrać samodzielnie, bez konieczności uzyskiwania zgody zamawiającego.

Podstawa prawna: ustawa Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2026 poz. 793), art. 450 ust. 1 i 2

Dlaczego tak: Formy zabezpieczenia, które mogą być wniesione tylko za zgodą zamawiającego, to m.in. weksle z poręczeniem wekslowym banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej. Pieniądz oraz gwarancje bankowe są formami podstawowymi, które wykonawca może wybrać samodzielnie.

Podstawa prawna: ustawa Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2026 poz. 793), art. 450 ust. 1 i 2

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, podmioty uprawnione do korzystania z utworów osieroconych mogą zlecić przeprowadzenie starannych poszukiwań osobie trzeciej, w tym organizacji zbiorowego zarządzania. Wskazanie wyłącznie organizacji zbiorowego zarządzania jest za wąskie, a wskazanie ministra jest błędne, gdyż minister nie przeprowadza poszukiwań, lecz określa w rozporządzeniu wykaz źródeł. Poprawny jest wariant b, gdyż dopuszcza on zarówno podmioty wymienione w ustawie, jak i osoby trzecie, w tym organizacje zbiorowego zarządzania.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 356 ust. 6

Dlaczego tak: Przepis przyznaje beneficjentowi lub osobie działającej w jego imieniu prawo do zwielokrotniania utworów w celu wykonania kopii w dostępnych formatach. Rozpowszechnianie kopii jest dozwolone wyłącznie upoważnionym podmiotom, a nie beneficjentowi. Zgoda uprawnionego nie jest wymagana, a postanowienia umowne sprzeczne z tym uprawnieniem są nieważne.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 35a ust. 1

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 355 ust. 2 ustawy, uprawnione są m.in. publiczne biblioteki, muzea, instytucje kultury gromadzące zbiory dziedzictwa filmowego lub fonograficznego oraz publiczne organizacje radiowe i telewizyjne. Wariant zawężający do samych organizacji radiowych i telewizyjnych jest niepełny, a wariant obejmujący wszystkie podmioty kulturalne, w tym komercyjne, jest zbyt szeroki.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 355 ust. 2

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 3519 i art. 3520 ustawy, organizacja zbiorowego zarządzania zarejestrowana w portalu może zawierać umowy licencji niewyłącznej z instytucjami dziedzictwa kulturowego. Wariant wskazujący wyłącznie organizacje reprezentatywne jest niepełny, gdyż wymóg reprezentatywności dotyczy innej sytuacji, a wariant mówiący o instytucjach dziedzictwa kulturowego jako licencjodawcach jest błędny, bo to one są licencjobiorcami.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 3520 ust. 1

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, do zamawiających, o których mowa w art. 4 pkt 2 i 3, nie stosuje się przepisów ust. 2 i 4 art. 442, czyli dotyczących możliwości udzielania kolejnych zaliczek oraz obowiązku żądania zabezpieczenia zaliczki. Formy zabezpieczenia oraz sposób jego wniesienia są uregulowane w innych ustępach, które mają zastosowanie. Warianty b i c odnoszą się do innych aspektów regulacji zaliczek, które nie są wyłączone w tym przypadku.

Podstawa prawna: ustawa Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2026 poz. 793), art. 442 ust. 6

Dlaczego tak: Utwory osierocone to takie, których uprawnieni nie zostali ustaleni lub odnalezieni pomimo przeprowadzenia starannych poszukiwań. Wskazanie utworów, których uprawnieni są znani i odnalezieni, jest błędne, gdyż nie spełniają one definicji utworów osieroconych. Pozostałe odpowiedzi wymieniają kategorie utworów objęte definicją.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 355 ust. 1

Dlaczego tak: Zgodnie z definicją utworami osieroconymi są utwory znajdujące się w zbiorach określonych podmiotów, jeżeli uprawnieni, którym przysługują autorskie prawa majątkowe, nie zostali ustaleni lub odnalezieni pomimo przeprowadzenia poszukiwań. Brak zgody uprawnionych lub brak publikacji nie przesądza o uznaniu utworu za osierocony, liczy się niemożność ustalenia lub odnalezienia uprawnionych. Wariant a jest poprawny, ponieważ odzwierciedla ustawową definicję utworu osieroconego, natomiast warianty c i c są błędne, gdyż nie stanowią podstawy do uznania utworu za osierocony.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 355 ust. 1

Dlaczego tak: Opis potrzeb i wymagań musi zawierać m.in. opis sposobu przygotowywania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu oraz innych dokumentów wymaganych od wykonawcy. Wskazanie potencjalnych podwykonawców nie jest elementem obligatoryjnym, a projekt umowy nie jest wymieniony w katalogu elementów obowiązkowych.

Podstawa prawna: ustawa Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2026 poz. 793), art. 156 ust. 1 pkt 14

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że podmioty wymienione w art. 355 ust. 2 mogą uzyskiwać przychody z korzystania z utworów osieroconych, o ile zostaną one przeznaczone na pokrycie bezpośrednich kosztów digitalizacji i publicznego udostępniania. Wskazanie wyłącznie organizacji zbiorowego zarządzania jest błędne, gdyż nie są one wymienione w tym przepisie jako podmioty uprawnione do korzystania. Wskazanie wyłącznie instytucji kultury jest za wąskie, a przeznaczenie na dowolny cel statutowy jest sprzeczne z przepisem.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 355 ust. 3

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 358 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, żądanie stwierdzenia wygaśnięcia statusu utworu osieroconego może zgłosić uprawniony, któremu w zakresie pól eksploatacji wymienionych w art. 355 ust. 2 przysługują autorskie prawa majątkowe do tego utworu. Podmioty wymienione w art. 355 ust. 2 to instytucje uprawnione do korzystania z utworów osieroconych, a nie do żądania wygaśnięcia statusu. Organizacja zbiorowego zarządzania nie jest wymieniona jako uprawniona do takiego żądania, chyba że działa jako pełnomocnik uprawnionego, ale ustawa nie przewiduje takiej możliwości wprost.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 358 ust. 1

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, żądanie stwierdzenia wygaśnięcia statusu utworu osieroconego może zgłosić uprawniony, któremu przysługują autorskie prawa majątkowe do tego utworu w zakresie pól eksploatacji wymienionych w art. 355 ust. 2, wykazując przysługujące mu prawa. Podmioty wymienione w art. 355 ust. 2 to instytucje, które mogą korzystać z utworów osieroconych, ale nie mają legitymacji do żądania stwierdzenia wygaśnięcia statusu. Organizacja zbiorowego zarządzania nie jest wymieniona jako uprawniona do takiego żądania.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 358 ust. 1

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że podmioty wymienione w art. 355 ust. 2 mogą zlecić przeprowadzenie starannych poszukiwań osobie trzeciej, w tym organizacji zbiorowego zarządzania. Zatem uprawnione są wszystkie podmioty wymienione w tym przepisie, a nie tylko organizacje zbiorowego zarządzania czy publiczne organizacje radiowe i telewizyjne.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 356 ust. 6

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że beneficjent lub osoba działająca w jego imieniu może zwielokrotniać utwory w celu wykonania kopii utworów w dostępnych formatach. Upoważniony podmiot może zwielokrotniać i rozpowszechniać takie kopie, ale nie jest to jego wyłączne uprawnienie. Organizacja zbiorowego zarządzania nie jest wymieniona w tym przepisie.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 35a ust. 1

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, za zgodą zamawiającego zabezpieczenie może być wnoszone również w wekslach z poręczeniem wekslowym banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej. Forma ta dotyczy wykonawcy, który wnosi zabezpieczenie należytego wykonania umowy. Podwykonawca nie jest stroną umowy o zamówienie publiczne, a zamawiający nie wnosi zabezpieczenia, lecz je przyjmuje.

Podstawa prawna: ustawa Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2026 poz. 793), art. 450 ust. 2

Dlaczego tak: Zamawiający żąda wniesienia zabezpieczenia zaliczki, jeżeli przewidywana wartość zaliczek przekracza 20% wysokości wynagrodzenia wykonawcy. Pozostałe wartości procentowe lub kryteria nie wynikają z przepisów.

Podstawa prawna: ustawa Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2026 poz. 793), art. 442 ust. 4

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, uczelni przysługuje pierwszeństwo w opublikowaniu pracy dyplomowej studenta. Jeżeli uczelnia nie opublikowała pracy w terminie 6 miesięcy od dnia jej obrony, autor może ją opublikować, chyba że praca jest częścią utworu zbiorowego. Terminy 3 i 12 miesięcy nie są przewidziane w tym przepisie.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 151.9 ust. 1

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 358 ust. 3 ustawy, jeżeli żądanie uprawnionego nie zostanie uwzględnione w terminie miesiąca od dnia jego doręczenia, dopuszczalność korzystania z utworu osieroconego ustaje z dniem upływu tego terminu. Warianty 14 i 30 dni są błędne, gdyż ustawa przewiduje termin miesiąca.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 358 ust. 3

Dlaczego tak: Przepis nie przewiduje terminu na wystąpienie z żądaniem do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zatem uprawniony może to uczynić w każdym czasie. Termin miesiąca dotyczy przypadku, gdy żądanie skierowano do podmiotu, który wpisał utwór do bazy danych, a nie do ministra. Termin 14 dni nie występuje w tym przepisie.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 358 ust. 4

Dlaczego tak: Dla utworu audiowizualnego staranne poszukiwania przeprowadza się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim EFTA - stronie umowy o EOG, w którym producent ma siedzibę lub miejsce zwykłego pobytu. Wskazanie państwa pierwszej publikacji lub pierwszego nadania dotyczy innych kategorii utworów, a nie utworów audiowizualnych. Wariant a i c są błędne, ponieważ odnoszą się do innych kryteriów, które nie mają zastosowania do utworów audiowizualnych.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 356 ust. 3

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 356 ust. 3 ustawy, w przypadku utworu audiowizualnego staranne poszukiwania przeprowadza się w państwie członkowskim UE lub EFTA, w którym producent ma siedzibę lub miejsce zwykłego pobytu. Warianty odnoszące się do pierwszej publikacji lub pierwszego nadania dotyczą innych kategorii utworów, nie audiowizualnych. Wariant a odnosi się do utworów opublikowanych, wariant b do utworów nadanych, a wariant c jest właściwy dla utworów audiowizualnych.

Podstawa prawna: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2025 poz. 24), art. 356 ust. 3