Postępowanie administracyjne

Dlaczego tak: Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Organ odwoławczy nie podejmuje takiej decyzji w pierwszej instancji, a sąd administracyjny nie jest właściwy w tym zakresie.

Podstawa prawna: ustawa Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 31 § 2

Dlaczego tak: Wznowienie postępowania następuje m.in. w przypadkach wymienionych w art. 145 § 1, takich jak wydanie decyzji bez uzyskania wymaganego stanowiska innego organu czy niebranie przez stronę udziału w postępowaniu bez własnej winy. Naruszenie przepisów o właściwości jest natomiast podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji, a nie do wznowienia postępowania.

Podstawa prawna: kpa (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 145 § 1 i art. 156 § 1

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1 kpa, organ stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Pozostałe warianty nie stanowią podstaw stwierdzenia nieważności: brak wymaganego stanowiska innego organu jest podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 6), a wydanie decyzji w oparciu o uchyloną decyzję lub orzeczenie sądu również jest podstawą wznowienia (art. 145 § 1 pkt 8).

Podstawa prawna: kpa (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 156 § 1 pkt 1

Dlaczego tak: Prawo odmowy zeznań przysługuje małżonkowi strony, wstępnym, zstępnym i rodzeństwu strony oraz jej powinowatym pierwszego stopnia, a także osobom pozostającym ze stroną w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli. Osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia mają prawo odmowy zeznań, zatem wskazanie ich jako osób, które nie mogą odmówić, jest błędne. Małżonek strony oraz wstępni i zstępni strony mają prawo odmowy zeznań, więc nie mogą być uznane za osoby, które nie mogą odmówić.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 83 § 1

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, stwierdzenie nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa należy do organu wyższego stopnia. Organ, który wydał decyzję, nie jest właściwy, a samorządowe kolegium odwoławcze jest organem wyższego stopnia w sprawach należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, ale nie jest jedynym właściwym organem.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 156 § 1 pkt 2

Dlaczego tak: Przepis art. 59 § 2 kpa stanowi, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Organ pierwszej instancji nie jest właściwy w tym zakresie. Wskazanie samorządowego kolegium odwoławczego jest zbyt wąskie, ponieważ organem właściwym może być też inny organ wyższego stopnia, nie tylko SKO.

Podstawa prawna: ustawa Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 59 § 2

Dlaczego tak: Ponaglenie na bezczynność lub przewlekłość organu prowadzącego postępowanie rozpatruje organ wyższego stopnia. Organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Wskazanie organu prowadzącego postępowanie jako rozpatrującego ponaglenie jest błędne, gdyż to on jest adresatem zarzutu bezczynności lub przewlekłości. Wskazanie samorządowego kolegium odwoławczego jest błędne, ponieważ nie jest ono właściwe w każdej sprawie, a jedynie w sprawach należących do jego właściwości.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 37 § 4

Dlaczego tak: Art. 22 § 3 kpa wymienia zamknięty krąg podmiotów uprawnionych do wystąpienia z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd administracyjny: stronę, organy pozostające w sporze, ministra właściwego do spraw administracji publicznej, ministra właściwego do spraw sprawiedliwości, Prokuratora Generalnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich. Osoba fizyczna niebędąca stroną nie ma takiego uprawnienia.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 22 § 3

Dlaczego tak: Kodeks w art. 1 § 2 pkt 3 wymienia ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów oraz inne terenowe organy administracji rządowej, a także organy jednostek samorządu terytorialnego. Osoba fizyczna nie jest organem administracji, lecz może być stroną postępowania. Pozostałe odpowiedzi wskazują podmioty należące do kategorii organów administracji publicznej.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 1 § 2 pkt 3

Dlaczego tak: Wyłączeniu podlega pracownik, który pozostaje z jedną ze stron w stosunku nadrzędności służbowej - to jedna z przesłanek wymienionych w art. 24 kpa. Bycie świadkiem w sprawie również jest przesłanką wyłączenia, więc ten wariant jest błędny, bo nie jest jedynym poprawnym. Strona w innej sprawie nie jest przesłanką wyłączenia, chyba że zachodzi związek prawny wpływający na prawa lub obowiązki pracownika.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 24 § 1 pkt 7

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 24 § 1 pracownik podlega wyłączeniu m.in. w sprawie, w której jest świadkiem lub biegłym (pkt 4) oraz gdy jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej (pkt 7). Wyłączenie obejmuje krewnych i powinowatych do drugiego stopnia, a nie do trzeciego, zatem pokrewieństwo do trzeciego stopnia nie jest podstawą wyłączenia.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 24 § 1

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 16 § 3 kpa, z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu przez sąd administracyjny może wystąpić strona, organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji publicznej pozostające w sporze, minister właściwy do spraw administracji publicznej, minister właściwy do spraw sprawiedliwości, Prokurator Generalny oraz Rzecznik Praw Obywatelskich. Wskazany w treści wariant 'Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców' nie jest wymieniony w tym przepisie, a pozostałe dwa warianty są zgodne z przepisem.

Podstawa prawna: kpa (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 16 § 3

Dlaczego tak: Podstawy stwierdzenia nieważności decyzji wymienia art. 156 § 1, obejmując m.in. wydanie decyzji dotyczącej sprawy już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną oraz wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Naruszenie przepisów o właściwości również jest podstawą stwierdzenia nieważności, ale w tym pytaniu wszystkie wskazane przypadki są takimi podstawami, dlatego odpowiedź wskazująca naruszenie przepisów o właściwości jest błędna, ponieważ pytanie dotyczyło przypadku, który nie stanowi podstawy.

Podstawa prawna: kpa (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 156 § 1

Dlaczego tak: Stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, a więc osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne. Spółka jawna nie jest wymieniona w tym katalogu, dlatego nie może być stroną. Pozostałe odpowiedzi wskazują podmioty, które mogą być stronami.

Podstawa prawna: kpa (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 28 i art. 29

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 31 § 2 kpa na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Postanowienie o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu do udziału nie jest zaskarżalne, gdyż nie jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 31 § 2

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. Odwołanie przysługuje od decyzji, a skarga do sądu administracyjnego od decyzji i postanowień w przypadkach określonych w ustawach, jednak w tym wypadku kodeks wprost przewiduje zażalenie.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 113 § 3

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 40 § 4 kpa, strona z państwa spoza UE, EFTA i Szwajcarii ma obowiązek wskazać pełnomocnika do doręczeń, chyba że doręczenie następuje usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego. Dwa pozostałe warianty nie stanowią wyjątku od obowiązku wskazania pełnomocnika, a jedynie sposoby doręczenia, które nie zwalniają z tego obowiązku. W szczególności doręczenie za pośrednictwem operatora pocztowego lub konsula nie jest równoznaczne z doręczeniem elektronicznym i nie zwalnia strony z obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 40 § 4

Dlaczego tak: Art. 58 § 2 kpa stanowi, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Termin czternastu dni pojawia się w innych przepisach kpa, np. w art. 96b § 3, ale nie dotyczy przywrócenia terminu. Termin trzydziestu dni nie występuje w tym kontekście.

Podstawa prawna: ustawa Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 58 § 2

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 58 § 2 kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin czternastu dni dotyczy np. złożenia odrębnego podania po zawiadomieniu. Termin trzydziestu dni nie jest przewidziany w tym przepisie.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 58 § 2

Dlaczego tak: Zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego organ, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda nową decyzję. Termin czternastu dni dotyczy innych czynności, a trzydziestu dni nie występuje w tym kontekście.

Podstawa prawna: kpa (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 133

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że zatwierdzenie bądź odmowa zatwierdzenia ugody następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie, a postanowienie w tej sprawie powinno być wydane w ciągu siedmiu dni od dnia zawarcia ugody. Terminy czternastu i trzydziestu dni są błędne.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 119 § 1

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 133 kpa organ, który wydał decyzję, ma obowiązek przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda nową decyzję na podstawie art. 132. Terminy czternastu i trzydziestu dni dotyczą odpowiednio wniesienia odwołania i wznowienia postępowania.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 133

Dlaczego tak: Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. Termin czternastodniowy to termin do wniesienia odwołania, a trzydziestodniowy - do wznowienia postępowania, więc oba są błędne.

Podstawa prawna: ustawa Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 133

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 217 § 3 kpa, zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Terminy 14 i 30 dni dotyczą innych czynności, np. załatwienia sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 217 § 3

Dlaczego tak: Art. 37 § 4 kpa nakazuje organowi prowadzącemu postępowanie przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Warianty błędne wskazują dłuższe terminy, które nie wynikają z tego przepisu.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 37 § 4

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 37 § 4 organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Termin czternastu dni nie wynika z przepisu, a termin trzech dni jest zbyt krótki.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 37 § 4

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 37 § 4 kpa organ prowadzący postępowanie przekazuje ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Termin czternastu dni dotyczy innych czynności, np. usunięcia braków podania. Termin trzech dni nie jest przewidziany w tym przepisie.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 37 § 4

Dlaczego tak: Organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Termin czternastu dni jest terminem na złożenie odrębnego podania po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z urzędu. Termin trzydziestu dni nie jest przewidziany w tym przepisie.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 37 § 4

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 127a § 1 kpa, strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania przed upływem terminu do wniesienia odwołania. Termin 14 dni to termin do wniesienia odwołania, a 7 dni to termin do wniesienia zażalenia, więc oba są nieprawidłowe. Zrzeczenie się prawa do odwołania jest dopuszczalne tylko przed upływem terminu do wniesienia odwołania, a nie w jakimkolwiek innym terminie.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 127a § 1

Dlaczego tak: Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia powództwa lub skargi albo sprostowania pouczenia. Termin siedmiodniowy dotyczy zażaleń na postanowienia, a trzydziestodniowy - wznowienia postępowania, więc oba są błędne.

Podstawa prawna: ustawa Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 111 § 1

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 111 § 1 kpa strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia powództwa lub skargi. Termin 7 dni to termin na zatwierdzenie ugody, a 30 dni to termin na wznowienie postępowania.

Podstawa prawna: Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 poz. 1691), art. 111 § 1