Przejdź do treści
Budowiusz.pl
Zaloguj się Załóż konto

Ochrona zabytków w budownictwie

Formy ochrony zabytków, rejestr i gminna ewidencja, pozwolenie konserwatora, kiedy roboty przy zabytku wymagają odrębnej zgody, kto może kierować pracami przy zabytku wpisanym do rejestru, badania archeologiczne i architektoniczne, park kulturowy i strefy ochrony konserwatorskiej.

Blok materiału: Prawo budowlane i ustawy pokrewne. Zakres wyprowadzony z wykazu aktów prawnych: IARP poz. 18, 19. W tej dziedzinie mamy 71 pytań, każde z trzema wariantami odpowiedzi i jedną poprawną.

Budowiusz trzyma pion na sznurku przy niedokończonym murze, drugą dłoń opiera na stole. Na pierwszym planie żółty kask budowlany i rozwinięty rysunek techniczny, w tle kolumny i rusztowanie. Napis: Kto odpowiada za prowadzenie budowy zgodnie z projektem i przepisami? Kierownik budowy, w granicach powierzonych mu obowiązków. Kask nie jest immunitetem.

Czy wojewódzki konserwator zabytków może wydać z urzędu decyzję o wpisie zabytku ruchomego do rejestru?

  1. A) Tak, ale tylko na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, który jest jedynym organem uprawnionym do inicjowania postępowania w tej sprawie
  2. B) Tak, w przypadku uzasadnionej obawy zniszczenia, uszkodzenia lub nielegalnego wywiezienia zabytku za granicę poprawna
  3. C) Nie, zawsze wymagany jest wniosek właściciela zabytku, który jest jedynym podmiotem uprawnionym do inicjowania postępowania w tej sprawie
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis wprost dopuszcza wydanie z urzędu decyzji o wpisie zabytku ruchomego do rejestru w przypadku uzasadnionej obawy zniszczenia, uszkodzenia lub nielegalnego wywiezienia zabytku za granicę albo wywiezienia za granicę zabytku o wyjątkowej wartości. Pozostałe odpowiedzi są sprzeczne z treścią przepisu, który nie wymaga wniosku właściciela w tym trybie ani wniosku ministra. Wariant c jest błędny, ponieważ w tym trybie nie jest wymagany wniosek właściciela, a wariant a jest błędny, ponieważ minister nie jest jedynym organem uprawnionym do inicjowania postępowania, a w tym trybie wniosek ministra nie jest wymagany.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 10 ust. 2

Do jakiej wysokości może być udzielona dotacja na prace konserwatorskie przy zabytku wpisanym do rejestru, który posiada wyjątkową wartość historyczną?

  1. A) Do 50 % nakładów koniecznych, jeżeli zabytek nie wymaga przeprowadzenia złożonych pod względem technologicznym prac konserwatorskich.
  2. B) Do 100 % nakładów koniecznych, jeżeli zabytek posiada wyjątkową wartość historyczną lub wymaga przeprowadzenia złożonych pod względem technologicznym prac konserwatorskich. poprawna
  3. C) Do 75 % nakładów koniecznych, jeżeli zabytek posiada wyjątkową wartość historyczną i wymaga przeprowadzenia złożonych pod względem technologicznym prac konserwatorskich.
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Podstawowa wysokość dotacji wynosi do 50 % nakładów koniecznych. Jeżeli zabytek posiada wyjątkową wartość historyczną, artystyczną lub naukową albo wymaga przeprowadzenia złożonych pod względem technologicznym prac, dotacja może być udzielona w wysokości do 100 % nakładów koniecznych. Wysokość 75 % nie jest przewidziana w przepisach.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 78 ust. 2

Do jakiej wysokości może zostać podwyższona nagroda pieniężna za odkrycie zabytku archeologicznego w wyjątkowych wypadkach, gdy zabytek posiada także znaczną wartość materialną?

  1. A) do trzydziestokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia poprawna
  2. B) do dwudziestopięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
  3. C) do czterdziestokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że w wyjątkowych wypadkach, gdy zabytek archeologiczny posiada oprócz szczególnej wartości historycznej, artystycznej lub naukowej także znaczną wartość materialną, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków wysokość nagrody pieniężnej może zostać podwyższona do trzydziestokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Wartość dwudziestopięciokrotności to maksymalna wysokość nagrody podstawowej, a czterdziestokrotność nie jest przewidziana.

Podstawa prawna: Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 34 ust. 4

Jaka jest maksymalna wysokość dotacji na prace konserwatorskie przy zabytku wpisanym do rejestru, który nie posiada wyjątkowej wartości i nie wymaga złożonych prac?

  1. A) Do 50 % nakładów koniecznych poprawna
  2. B) Do 70 % nakładów koniecznych
  3. C) Do 100 % nakładów koniecznych
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 78 ust. 1 ustawy przewiduje, że dotacja może być udzielona w wysokości do 50 % nakładów koniecznych na wykonanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru. Wyższe dofinansowanie do 100 % możliwe jest tylko w przypadkach wskazanych w ust. 2 i 3, a 70 % nie jest przewidziane.

Podstawa prawna: ustawa z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 78 ust. 1

Jaka jest maksymalna wysokość nagrody pieniężnej za odkrycie zabytku archeologicznego w wyjątkowych wypadkach, gdy zabytek ma szczególną wartość historyczną, artystyczną lub naukową oraz znaczną wartość materialną?

  1. A) trzydziestokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia poprawna
  2. B) dwudziestopięciokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
  3. C) dwudziestokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 36b ust. 4 ustawy, w wyjątkowych wypadkach, gdy zabytek archeologiczny posiada oprócz szczególnej wartości historycznej, artystycznej lub naukowej także znaczną wartość materialną, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków wysokość nagrody pieniężnej może zostać podwyższona do trzydziestokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Dwudziestokrotność nie jest przewidziana, a dwudziestopięciokrotność to kwota podstawowa, nie podwyższona.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 36b ust. 4

Jaką maksymalną wysokość nakładów koniecznych może wynieść dotacja na prace konserwatorskie przy zabytku wpisanym do rejestru, który posiada wyjątkową wartość historyczną?

  1. A) 100 % nakładów koniecznych, zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w przypadku prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, który posiada wyjątkową wartość historyczną, artystyczną lub naukową albo wymaga przeprowadzenia złożonych pod względem technologicznym prac. poprawna
  2. B) 80 % nakładów koniecznych, zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w przypadku prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, który posiada wyjątkową wartość historyczną, artystyczną lub naukową.
  3. C) 50 % nakładów koniecznych, zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w przypadku standardowych prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru.
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, dotacja na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru może być udzielona w wysokości do 50 % nakładów koniecznych. Jeżeli zabytek posiada wyjątkową wartość historyczną, artystyczną lub naukową albo wymaga przeprowadzenia złożonych pod względem technologicznym prac, dotacja może być udzielona do 100 % nakładów koniecznych. Wysokość 80 % nie jest przewidziana w ustawie.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 78 ust. 2

Jaki jest maksymalny termin ważności jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę?

  1. A) 1 rok od dnia wydania pozwolenia
  2. B) 3 lata od dnia wydania pozwolenia poprawna
  3. C) 5 lat od dnia wydania pozwolenia
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Termin ważności jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia wydania pozwolenia. Termin 1 roku dotyczy stałego wywozu, a 5 lat - wielokrotnego pozwolenia ogólnego dla muzeów.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 53 ust. 2

Jaki maksymalny okres obowiązywania może mieć jednorazowe pozwolenie na czasowy wywóz zabytku za granicę wydane przez wojewódzkiego konserwatora zabytków?

  1. A) 12 miesięcy
  2. B) 5 lat
  3. C) 3 lata poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 53 ust. 2 ustawy, termin ważności pozwolenia na czasowy wywóz zabytku nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia wydania pozwolenia. Termin 12 miesięcy dotyczy pozwolenia na stały wywóz, a 5 lat - wielokrotnego pozwolenia ogólnego.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 53 ust. 2

Jaki maksymalny okres wstrzymania robót budowlanych może zostać przedłużony decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków w przypadku odkrycia zabytku o wyjątkowej wartości?

  1. A) Do 6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o nakazaniu badań poprawna
  2. B) Do 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o nakazaniu badań
  3. C) Do 12 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o nakazaniu badań
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 32 ust. 7 ustawy, w przypadku odkrycia zabytku o wyjątkowej wartości wojewódzki konserwator zabytków może przedłużyć okres wstrzymania robót, jednak nie dłużej niż do 6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji nakazującej badania. Okres 3 miesięcy dotyczy maksymalnego czasu badań w przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu (art. 29 ust. 4), a 12 miesięcy nie występuje w tym kontekście.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 32 ust. 7

Jaki maksymalny okres wstrzymania robót może zostać przedłużony w przypadku odkrycia zabytku o wyjątkowej wartości?

  1. A) nie dłużej niż 6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji nakazującej przeprowadzenie badań archeologicznych poprawna
  2. B) nie dłużej niż 1 miesiąc od dnia doręczenia decyzji nakazującej przeprowadzenie badań archeologicznych
  3. C) nie dłużej niż 3 miesiące od dnia doręczenia decyzji nakazującej przeprowadzenie badań archeologicznych
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Jeżeli w trakcie badań archeologicznych zostanie odkryty zabytek o wyjątkowej wartości, wojewódzki konserwator zabytków może przedłużyć okres wstrzymania robót, jednak nie dłużej niż do 6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji nakazującej przeprowadzenie badań. Podstawowy okres wstrzymania to miesiąc, a przedłużenie do 3 miesięcy nie jest przewidziane w tym przepisie.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 32 ust. 7

Jaki maksymalny okres wstrzymania robót może zostać przedłużony w przypadku odkrycia zabytku o wyjątkowej wartości?

  1. A) Do 6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji poprawna
  2. B) Do 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji
  3. C) Do 12 miesięcy od dnia doręczenia decyzji
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że w przypadku odkrycia zabytku o wyjątkowej wartości wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję o przedłużeniu okresu wstrzymania robót, jednak okres ten nie może być dłuższy niż 6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji. Termin 3 miesięcy dotyczy maksymalnego okresu udostępnienia przedmiotu do badań w innej sytuacji. Termin 12 miesięcy nie jest przewidziany w przepisach.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 32 ust. 7

Jakie czynności może podjąć wojewódzki konserwator zabytków w przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu będącego zabytkiem do badań?

  1. A) Wydać decyzję nakazującą udostępnienie przedmiotu na czas niezbędny do wykonania badań, nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna poprawna
  2. B) Wystąpić do ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego o wydanie decyzji nakazującej udostępnienie przedmiotu na czas niezbędny do wykonania badań, nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna
  3. C) Nałożyć karę pieniężną na właściciela przedmiotu w wysokości stanowiącej równowartość 10-krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za każdy miesiąc zwłoki w udostępnieniu przedmiotu do badań
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 29 ust. 4, w przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję nakazującą jego udostępnienie na czas niezbędny do wykonania badań, jednak nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Minister nie jest właściwy w tej sprawie, a przepis nie przewiduje kar pieniężnych za odmowę udostępnienia.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 29 ust. 4

Jakie czynności podejmuje osoba, która w trakcie robót budowlanych lub ziemnych odkryła przedmiot mogący być zabytkiem?

  1. A) Zabezpiecza przedmiot i zawiadamia wójta, a roboty mogą być kontynuowane po uzyskaniu zgody wójta
  2. B) Kontynuuje roboty, ale z zachowaniem szczególnej ostrożności i niezwłocznie zawiadamia wojewódzkiego konserwatora zabytków
  3. C) Wstrzymuje roboty, zabezpiecza przedmiot i zawiadamia wojewódzkiego konserwatora zabytków poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis nakłada obowiązek wstrzymania wszelkich robót mogących uszkodzić lub zniszczyć odkryty przedmiot, zabezpieczenia przedmiotu i miejsca odkrycia oraz niezwłocznego zawiadomienia wojewódzkiego konserwatora zabytków, a jeśli to niemożliwe - wójta. Kontynuowanie robót bez zgody konserwatora jest niedopuszczalne, a zawiadomienie wójta jest tylko wtedy, gdy nie można zawiadomić konserwatora. Wariant b jest błędny, ponieważ kontynuowanie robót jest zabronione, nawet z ostrożnością. Wariant a jest błędny, ponieważ zawiadomienie wójta jest tylko zastępcze, a roboty nie mogą być kontynuowane bez zgody konserwatora.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 32 ust. 1

Jakie kwalifikacje musi posiadać osoba kierująca pracami konserwatorskimi przy zabytku wpisanym do rejestru, jeśli dziedzina nie jest objęta programem studiów wyższych?

  1. A) świadectwo ukończenia szkoły średniej zawodowej oraz tytuł zawodowy albo wykształcenie średnie lub średnie branżowe i dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie poprawna
  2. B) tytuł zawodowy inżyniera lub magistra inżyniera w dowolnej specjalności budowlanej oraz ukończone studia wyższe w zakresie konserwacji zabytków lub pokrewnej dziedzinie
  3. C) ukończone studia wyższe w zakresie konserwacji zabytków lub pokrewnej dziedzinie oraz świadectwo ukończenia szkoły średniej zawodowej i tytuł zawodowy w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Dla dziedzin nieobjętych programem studiów wyższych ustawa wymaga posiadania świadectwa ukończenia szkoły średniej zawodowej oraz tytułu zawodowego albo wykształcenia średniego lub średniego branżowego i dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodach odpowiadających danej dziedzinie, a także co najmniej 4-letniego udziału w pracach przy zabytkach. Inne kwalifikacje, takie jak ogólne wykształcenie budowlane, nie są wystarczające.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 37a ust. 2

Jakie kwalifikacje musi posiadać osoba kierująca pracami konserwatorskimi przy zabytku wpisanym do rejestru w dziedzinie nieobjętej programem studiów wyższych, jeśli nie posiada tytułu magistra?

  1. A) Dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia oraz 9 miesięcy udziału w pracach konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru, a także zaświadczenie o odbyciu praktyki zawodowej w pracowni konserwatorskiej
  2. B) Dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie oraz co najmniej 4 lata udziału w pracach konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru poprawna
  3. C) Świadectwo ukończenia szkoły średniej zawodowej oraz 2 lata udziału w pracach konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru, a także ukończony kurs z zakresu konserwacji zabytków
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 37a ust. 2 ustawy, w dziedzinach nieobjętych programem studiów wyższych osoba kierująca pracami konserwatorskimi musi posiadać świadectwo ukończenia szkoły średniej zawodowej i tytuł zawodowy albo dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie oraz co najmniej 4 lata udziału w pracach konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru. Krótszy staż lub wykształcenie wyższe innego typu nie spełniają tych wymagań. Wariant c jest błędny, ponieważ wymaga tylko 2 lat stażu, a wariant a - tylko 9 miesięcy, co nie spełnia wymogu 4 lat.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 37a ust. 2

Kiedy decyzja o wstrzymaniu prac przy zabytku niewpisanym do rejestru wygasa?

  1. A) Po upływie 14 dni od dnia jej doręczenia, jeżeli nie wszczęto postępowania w sprawie wpisu do rejestru poprawna
  2. B) Po upływie 14 dni od dnia jej doręczenia, jeżeli nie wydano pozwolenia na kontynuację prac
  3. C) Po upływie 30 dni od dnia jej doręczenia, jeżeli nie wydano pozwolenia na kontynuację prac
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 46 ust. 3 ustawy stanowi, że decyzja o wstrzymaniu prac przy zabytku niewpisanym do rejestru wygasa, jeżeli w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia nie nastąpi wszczęcie postępowania w sprawie wpisu zabytku do rejestru. Wygaszenie nie jest uzależnione od wydania pozwolenia na kontynuację prac, a termin 30 dni nie jest przewidziany. Wariant c błędnie podaje termin 30 dni i dodatkowo uzależnia wygaśnięcie od wydania pozwolenia, co nie jest zgodne z ustawą. Wariant b błędnie uzależnia wygaśnięcie od wydania pozwolenia na kontynuację prac, podczas gdy decydujące jest wszczęcie postępowania o wpis do rejestru.

Podstawa prawna: ustawa z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 46 ust. 3

Komu należy niezwłocznie zawiadomić o odkryciu przedmiotu, co do którego istnieje przypuszczenie, że jest zabytkiem, na polskich obszarach morskich?

  1. A) Właściwemu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta)
  2. B) Właściwemu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków
  3. C) Właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 32 ust. 10 ustawy stanowi, że o odkryciu przedmiotu na polskich obszarach morskich należy niezwłocznie zawiadomić właściwego dyrektora urzędu morskiego. Pozostałe osoby nie są wskazane w tym przepisie dla obszarów morskich.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 32 ust. 10

Komu przysługuje nagroda pieniężna albo dyplom za odkrycie zabytku archeologicznego w trakcie prowadzenia robót budowlanych lub ziemnych?

  1. A) właścicielowi nieruchomości, na której dokonano odkrycia, jeżeli zawiadomił właściwy organ o odkryciu w terminie 3 dni
  2. B) osobom, które odkryły zabytek, pod warunkiem że dopełniły obowiązków określonych w art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1 lub art. 33a ust. 1 i 2 poprawna
  3. C) wyłącznie osobom, które posiadają pozwolenie na prowadzenie badań archeologicznych i które dokonały odkrycia w trakcie badań
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis przyznaje nagrodę pieniężną albo dyplom osobom, które odkryły zabytek archeologiczny w trakcie robót budowlanych lub ziemnych, przypadkowo znalazły albo znalazły lub pozyskały w wyniku poszukiwań, jeżeli dopełniły obowiązków określonych odpowiednio w art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1 lub art. 33a ust. 1 i 2. Wskazanie posiadania pozwolenia na badania archeologiczne lub własności nieruchomości jako warunku jest błędne, gdyż ustawa nie uzależnia nagrody od tych okoliczności. Nagroda przysługuje także przypadkowym odkrywcom, nie tylko posiadaczom pozwoleń, oraz nie jest ograniczona do właściciela nieruchomości.

Podstawa prawna: Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 34 ust. 1

Komu przysługuje nagroda pieniężna za odkrycie zabytku archeologicznego, jeżeli dopełniono obowiązków określonych w przepisach?

  1. A) kierownikowi budowy, pod którego nadzorem prowadzono roboty
  2. B) właścicielowi terenu, na którym dokonano odkrycia
  3. C) osobie, która odkryła zabytek w trakcie robót budowlanych poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Nagroda przysługuje osobom, które odkryły zabytek w trakcie robót budowlanych lub ziemnych, przypadkowo znalazły albo znalazły lub pozyskały w wyniku poszukiwań, jeżeli dopełniły obowiązków. Właściciel terenu ani kierownik budowy nie są wymienieni jako uprawnieni do nagrody.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 34 ust. 1

Kto jest obowiązany do pokrycia kosztów badań archeologicznych, jeżeli roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru mogą doprowadzić do przekształcenia lub zniszczenia zabytku archeologicznego?

  1. A) Wojewódzki konserwator zabytków, jako organ sprawujący nadzór nad zabytkami, jest obowiązany do pokrycia kosztów badań archeologicznych, jeżeli roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru mogą doprowadzić do przekształcenia lub zniszczenia zabytku archeologicznego.
  2. B) Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna zamierzająca realizować roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru, jeżeli roboty te mogą doprowadzić do przekształcenia lub zniszczenia zabytku archeologicznego, jest obowiązana do pokrycia kosztów badań archeologicznych. poprawna
  3. C) Właściciel zabytku, nawet jeśli nie jest inwestorem, jest obowiązany do pokrycia kosztów badań archeologicznych, jeżeli roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru mogą doprowadzić do przekształcenia lub zniszczenia zabytku archeologicznego.
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 31 ust. 1a ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, obowiązek pokrycia kosztów badań archeologicznych spoczywa na osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej, która zamierza realizować roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru lub objętym ochroną konserwatorską, jeżeli przeprowadzenie tych badań jest niezbędne ze względu na możliwość przekształcenia lub zniszczenia zabytku archeologicznego. Obowiązek ten nie obciąża wojewódzkiego konserwatora zabytków, który jedynie nadzoruje i wydaje pozwolenia, ani właściciela zabytku, jeśli nie jest inwestorem. Właściciel ponosi koszty tylko wtedy, gdy sam realizuje roboty budowlane.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 31 ust. 1a

Kto jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić o odkryciu przedmiotu, co do którego istnieje przypuszczenie, że jest zabytkiem, podczas prowadzenia robót budowlanych lub ziemnych?

  1. A) kierownik budowy, który sprawuje nadzór nad prowadzonymi robotami budowlanymi lub ziemnymi i jest odpowiedzialny za organizację pracy na placu budowy, w tym za przestrzeganie przepisów dotyczących ochrony zabytków
  2. B) osoba, która dokonała odkrycia, niezależnie od tego, czy jest to pracownik budowy, czy osoba postronna, która natknęła się na przedmiot podczas prowadzenia robót budowlanych lub ziemnych poprawna
  3. C) inwestor, który zlecił wykonanie robót budowlanych lub ziemnych i jest stroną umowy o roboty budowlane, a także ponosi odpowiedzialność za finansowanie i organizację całego przedsięwzięcia budowlanego
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Obowiązek zawiadomienia ciąży na tym, kto odkrył przedmiot, czyli na osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej prowadzącej roboty. Kierownik budowy ani inwestor nie są wskazani w przepisie jako podmioty zobowiązane do zawiadomienia, chyba że to oni dokonali odkrycia. W takim przypadku obowiązek ten spoczywa na nich jako na osobach, które dokonały odkrycia, a nie ze względu na pełnioną funkcję.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 32 ust. 1

Kto jest obowiązany pokryć koszty badań archeologicznych, jeżeli roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru mogą doprowadzić do jego zniszczenia?

  1. A) Wojewódzki konserwator zabytków ze środków budżetowych
  2. B) Właściciel zabytku, nawet jeśli nie jest inwestorem
  3. C) Inwestor, który zamierza realizować roboty budowlane poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Obowiązek pokrycia kosztów badań archeologicznych ciąży na osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej, która zamierza realizować roboty budowlane przy zabytku, o którym mowa w przepisie. Wskazanie właściciela jest błędne, jeśli nie jest on inwestorem. Wskazanie konserwatora jest błędne, gdyż koszty pokrywa podmiot realizujący roboty.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 31 ust. 1a

Kto jest obowiązany pokryć koszty badań archeologicznych, jeżeli zamierza realizować roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru?

  1. A) osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna zamierzająca realizować roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru, która jest obowiązana pokryć koszty badań archeologicznych oraz ich dokumentacji, jeżeli jest to niezbędne do ochrony zabytków poprawna
  2. B) wojewódzki konserwator zabytków, który ustala zakres i rodzaj niezbędnych badań archeologicznych oraz nadzoruje ich przebieg, ale nie jest zobowiązany do ponoszenia kosztów tych badań
  3. C) gmina, na terenie której znajduje się zabytek nieruchomy wpisany do rejestru, która może być zobowiązana do finansowania prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku, ale nie ponosi kosztów badań archeologicznych w tym przypadku
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 31 ust. 1a ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która zamierza realizować roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru, jest obowiązana pokryć koszty badań archeologicznych oraz ich dokumentacji, jeśli jest to niezbędne do ochrony zabytków. Wojewódzki konserwator zabytków ustala zakres i rodzaj badań, ale nie ponosi ich kosztów. Gmina nie jest zobowiązana do pokrywania tych kosztów.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 31 ust. 1a

Kto jest obowiązany pokryć koszty badań archeologicznych, jeżeli zamierza realizować roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru?

  1. A) Wojewódzki konserwator zabytków, który ustala zakres i rodzaj badań archeologicznych, ale nie jest zobowiązany do pokrycia ich kosztów, gdyż obowiązek ten spoczywa na innej osobie.
  2. B) Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna zamierzająca realizować roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru, która zgodnie z art. 31 ust. 1a jest obowiązana pokryć koszty badań archeologicznych oraz ich dokumentacji, jeżeli przeprowadzenie tych badań jest niezbędne w celu ochrony zabytków. poprawna
  3. C) Właściwy starosta, który w sprawach ochrony zabytków wykonuje zadania z zakresu administracji rządowej, ale nie jest podmiotem zobowiązanym do finansowania badań archeologicznych w przypadku robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru.
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 31 ust. 1a stanowi, że osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która zamierza realizować roboty budowlane przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru lub objętym ochroną konserwatorską, jest obowiązana pokryć koszty badań archeologicznych oraz ich dokumentacji, jeżeli przeprowadzenie tych badań jest niezbędne w celu ochrony zabytków. Wojewódzki konserwator zabytków ustala zakres i rodzaj badań, ale nie ponosi ich kosztów, a starosta nie jest w tym kontekście wymieniony.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 31 ust. 1a

Kto jest obowiązany powiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków o przywiezieniu zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po wykorzystaniu pozwolenia na czasowy wywóz?

  1. A) osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie na czasowy wywóz zabytku poprawna
  2. B) muzeum, do którego zabytek został przywieziony po wykorzystaniu pozwolenia na czasowy wywóz
  3. C) przewoźnik, który dokonał transportu zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy, osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, jest obowiązana powiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków o przywiezieniu zabytku w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia upływu ważności pozwolenia. Przewoźnik, który dokonał transportu, oraz muzeum, do którego zabytek został przywieziony, nie są podmiotami zobowiązanymi do tego powiadomienia, ponieważ obowiązek ten spoczywa wyłącznie na podmiocie, który uzyskał pozwolenie na czasowy wywóz.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 57 ust. 1

Kto jest obowiązany zawiadomić o przypadkowym znalezieniu przedmiotu, co do którego istnieje przypuszczenie, że jest zabytkiem archeologicznym, gdy nie jest możliwe zawiadomienie wojewódzkiego konserwatora zabytków?

  1. A) właściwy starosta, który prowadzi postępowanie w sprawie przyjęcia znaleziska do muzeum
  2. B) właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta), który niezwłocznie przekazuje informację wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków poprawna
  3. C) właściwy dyrektor urzędu morskiego, który sprawuje nadzór nad zabytkami wydobytymi z dna morza
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, znalazca zabytku archeologicznego jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków, a jeśli nie jest to możliwe, właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Wskazanie starosty lub dyrektora urzędu morskiego jest błędne, ponieważ ustawa przewiduje zawiadomienie wójta jako organu zastępczego, a dyrektora urzędu morskiego tylko w przypadku znalezienia na polskich obszarach morskich. Starosta nie pełni żadnej roli w tym zakresie, a dyrektor urzędu morskiego jest właściwy jedynie dla znalezisk na morzu, a nie w przypadku ogólnego obowiązku zawiadomienia.

Podstawa prawna: Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 33 ust. 1

Kto może być wpisany do rejestru zabytków jako zabytek nieruchomy na wniosek użytkownika wieczystego gruntu?

  1. A) Zabytek nieruchomy wraz z otoczeniem i nazwą geograficzną
  2. B) Zabytek nieruchomy, ale wyłącznie na wniosek właściciela
  3. C) Tylko zabytek nieruchomy znajdujący się na tym gruncie poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, do rejestru wpisuje się zabytek nieruchomy na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego gruntu, na którym zabytek się znajduje. Wariant mówiący o wpisie wraz z otoczeniem i nazwą jest błędny, ponieważ te elementy mogą być wpisane w trybie określonym w ust. 1, ale nie na wniosek użytkownika wieczystego - ust. 2 stanowi, że w trybie określonym w ust. 1 (czyli na wniosek właściciela lub użytkownika) może być wpisane również otoczenie i nazwa, jednak dotyczy to każdego z tych podmiotów. Wariant trzeci jest błędny, gdyż ustawa wprost wymienia użytkownika wieczystego jako uprawnionego do złożenia wniosku.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 9 ust. 1 i 2

Kto może być wpisany do rejestru zabytków na wniosek właściciela zabytku ruchomego?

  1. A) Tylko zabytek ruchomy, którego właścicielem jest osoba fizyczna
  2. B) Zabytek ruchomy, ale wyłącznie na wniosek złożony przez wojewódzkiego konserwatora zabytków
  3. C) Zabytek ruchomy, na podstawie decyzji wydanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 10 ust. 1, do rejestru wpisuje się zabytek ruchomy na podstawie decyzji wydanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków na wniosek właściciela tego zabytku. Przepis nie ogranicza kręgu właścicieli do osób fizycznych, a wniosek składa właściciel, a nie konserwator.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 10 ust. 1

Kto może kierować pracami konserwatorskimi przy zabytku wpisanym do rejestru, jeżeli dziedzina nie jest objęta programem studiów wyższych?

  1. A) Osoba, która ukończyła studia drugiego stopnia w zakresie konserwacji zabytków i posiada uprawnienia do kierowania pracami konserwatorskimi w dziedzinie objętej programem studiów wyższych.
  2. B) Osoba posiadająca dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie i mająca co najmniej 4-letnie doświadczenie przy zabytkach wpisanych do rejestru, które zdobyła po uzyskaniu dyplomu. poprawna
  3. C) Osoba posiadająca tytuł zawodowy i mająca co najmniej 9-miesięczne doświadczenie przy zabytkach wpisanych do rejestru, które zdobyła w trakcie praktyki zawodowej.
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: W dziedzinach nieobjętych programem studiów wyższych, pracami konserwatorskimi przy zabytkach wpisanych do rejestru może kierować osoba, która posiada świadectwo ukończenia szkoły średniej zawodowej i tytuł zawodowy albo wykształcenie średnie i dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe, albo dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie, oraz ma co najmniej 4-letnie doświadczenie. Wskazanie studiów drugiego stopnia jest błędne, ponieważ dotyczy dziedzin objętych programem studiów. Wskazanie 9-miesięcznego doświadczenia jest błędne, gdyż wymagane jest co najmniej 4-letnie.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 37a ust. 2

Kto może kierować pracami konserwatorskimi przy zabytku wpisanym do rejestru, jeżeli dziedzina nie jest objęta programem studiów wyższych?

  1. A) osoba z tytułem zawodowym inżyniera budownictwa i co najmniej 2-letnim udziałem w pracach konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru
  2. B) osoba z dyplomem ukończenia studiów wyższych na kierunku historia sztuki i co najmniej 3-letnim stażem w muzeum przy zabytkach wpisanych do rejestru
  3. C) osoba z dyplomem mistrza w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie i co najmniej 4-letnim udziałem w pracach konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis wymaga dla dziedzin nieobjętych programem studiów wyższych świadectwa ukończenia szkoły średniej zawodowej i tytułu zawodowego albo dyplomu mistrza w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie oraz co najmniej 4-letniego udziału w pracach konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru. Pozostałe warianty nie spełniają tych warunków, gdyż nie przewidują wymaganego dyplomu mistrza ani odpowiedniego stażu.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 37a ust. 2

Kto może prowadzić badania zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa po uzgodnieniu terminu z jego właścicielem?

  1. A) Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po uzgodnieniu terminu z właścicielem zabytku, prowadzi badania zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa. poprawna
  2. B) Wojewódzki konserwator zabytków, po uzgodnieniu terminu z właścicielem zabytku, prowadzi badania zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa.
  3. C) Właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta), po uzgodnieniu terminu z właścicielem zabytku, prowadzi badania zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa.
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy, badania zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa prowadzi minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po uzgodnieniu terminu z właścicielem lub posiadaczem. Wojewódzki konserwator zabytków prowadzi badania przedmiotów będących zabytkami lub mających cechy zabytku (art. 29 ust. 1), a wójt nie ma takich uprawnień.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 29 ust. 3

Kto może prowadzić badania zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa?

  1. A) Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w czasie uzgodnionym z właścicielem lub posiadaczem zabytku. poprawna
  2. B) Każda osoba posiadająca pozwolenie wojewódzkiego konserwatora zabytków, wydane na podstawie przepisów o ochronie zabytków.
  3. C) Wojewódzki konserwator zabytków w miejscu, w którym zabytek się znajduje, na podstawie udzielonego mu upoważnienia.
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może prowadzić badania zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa w czasie uzgodnionym z właścicielem lub posiadaczem. Wojewódzki konserwator zabytków może prowadzić badania przedmiotu będącego zabytkiem lub posiadającego cechy zabytku, ale nie zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa. Wskazanie, że każda osoba może prowadzić badania, jest błędne, gdyż wymagane jest odpowiednie upoważnienie. Badania takie mogą być prowadzone wyłącznie przez ministra lub upoważnione przez niego podmioty, a nie na podstawie pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 29 ust. 3

Kto może utworzyć park kulturowy na obszarze przekraczającym granice jednej gminy?

  1. A) Rady gmin (związku gmin), na terenie których park ma być utworzony, na podstawie zgodnych uchwał poprawna
  2. B) Wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) zainteresowanych gmin, w drodze porozumienia
  3. C) Rada gminy, na podstawie uchwały podjętej po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem, park kulturowy przekraczający granice gminy może być utworzony i zarządzany na podstawie zgodnych uchwał rad gmin (związku gmin), na terenie których ten park ma być utworzony. Wskazanie rady gminy działającej samodzielnie jest niepełne, ponieważ wymagane są zgodne uchwały wszystkich zainteresowanych gmin. Wskazanie wójtów jest błędne, gdyż to rady gmin podejmują uchwały, a nie organy wykonawcze.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 16 ust. 5

Kto może utworzyć park kulturowy na podstawie uchwały?

  1. A) wojewódzki konserwator zabytków, po zasięgnięciu opinii rady gminy, na podstawie uchwały
  2. B) rada gminy, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków, na podstawie uchwały poprawna
  3. C) sejmik województwa, po zasięgnięciu opinii rady gminy, na podstawie uchwały
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, rada gminy, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków, na podstawie uchwały może utworzyć park kulturowy. Wojewódzki konserwator zabytków nie ma kompetencji do tworzenia parków kulturowych, a sejmik województwa nie jest organem właściwym w tej sprawie. Warianty błędne wskazują podmioty nieuprawnione, ale ich forma jest analogiczna do poprawnego, gdyż również zawierają wymóg zasięgnięcia opinii i działania na podstawie uchwały.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 16 ust. 1

Kto może uznać zabytek nieruchomy za pomnik historii?

  1. A) Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego z własnej inicjatywy, po zasięgnięciu opinii Rady Ochrony Zabytków
  2. B) Rada Ochrony Zabytków na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
  3. C) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu opinii Rady Ochrony Zabytków poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Uznanie za pomnik historii następuje w drodze rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wydanego na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Minister nie może tego uczynić samodzielnie, a Rada Ochrony Zabytków jedynie opiniuje wniosek ministra. Warianty błędne sugerują inne podmioty lub tryb działania, które nie są zgodne z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 15 ust. 1

Kto może wydać decyzję o zabezpieczeniu zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru w formie czasowego zajęcia?

  1. A) Starosta na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków poprawna
  2. B) Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
  3. C) Wojewódzki konserwator zabytków
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: W przypadku zagrożenia dla zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru, decyzję o zabezpieczeniu w formie czasowego zajęcia wydaje starosta, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków. Wojewódzki konserwator zabytków może wydać taką decyzję jedynie dla zabytku ruchomego, a minister - dla zabytku ruchomego wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 50 ust. 3

Kto może wydać decyzję o zabezpieczeniu zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru w formie czasowego zajęcia w przypadku zagrożenia jego zniszczeniem?

  1. A) minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
  2. B) starosta na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków poprawna
  3. C) wojewódzki konserwator zabytków
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 50 ust. 3 ustawy, w przypadku zagrożenia dla zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru, starosta na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków może wydać decyzję o zabezpieczeniu w formie czasowego zajęcia. Wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję o zabezpieczeniu zabytku ruchomego, a minister właściwy jest organem dla zabytków z Listy Skarbów Dziedzictwa.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 50 ust. 3

Kto może wystąpić z wnioskiem o wpis zabytku ruchomego do rejestru zabytków?

  1. A) każda osoba mająca interes prawny
  2. B) wyłącznie właściciel zabytku poprawna
  3. C) wojewódzki konserwator zabytków z urzędu
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, do rejestru wpisuje się zabytek ruchomy na podstawie decyzji wydanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków na wniosek właściciela tego zabytku. Wojewódzki konserwator zabytków może wpisać zabytek ruchomy z urzędu tylko w przypadkach określonych w art. 10 ust. 2, np. uzasadnionej obawy zniszczenia. Nie jest to jednak wniosek, lecz działanie z urzędu.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 10 ust. 1

Kto może wystąpić z wnioskiem o wpis zabytku ruchomego do rejestru zabytków?

  1. A) Każda osoba fizyczna
  2. B) Wójt (burmistrz, prezydent miasta)
  3. C) Właściciel zabytku poprawna
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że do rejestru wpisuje się zabytek ruchomy na podstawie decyzji wydanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków na wniosek właściciela tego zabytku. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie jest uprawniony do składania takiego wniosku, a przepis nie przewiduje możliwości złożenia wniosku przez każdą osobę fizyczną.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 10 ust. 1

Kto może wystąpić z wnioskiem o wpisanie zabytku ruchomego do rejestru zabytków?

  1. A) wyłącznie właściciel zabytku poprawna
  2. B) każda osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna
  3. C) wyłącznie wojewódzki konserwator zabytków z urzędu
Budowiusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisem do rejestru wpisuje się zabytek ruchomy na podstawie decyzji wydanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków na wniosek właściciela tego zabytku. Wojewódzki konserwator może wydać decyzję z urzędu tylko w określonych przypadkach, np. uzasadnionej obawy zniszczenia, ale nie jest to wyłączna droga. Zatem tylko właściciel może złożyć wniosek o wpis, a nie każda osoba.

Podstawa prawna: ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2024 poz. 1292), art. 10 ust. 1

Wróć do spisu dziedzin albo sprawdź się na czas w teście z tej dziedziny.